Βούλα Πατουλίδου-Αφιέρωμα

Το κορίτσι που έκοψε το νήμα των 100 μ. με εμπόδια με έναν μορφασμό άγριας χαράς και απέραντης έκπληξης το βράδυ της 7ης Αυγούστου 1992 στη Βαρκελώνη.

Μέχρι τότε, είχαμε σχεδόν ξεγράψει τα ολυμπιακά μετάλλια. Μία στο τόσο κερδίζαμε ένα, συνήθως από σπορ που διεξάγονται μακριά από τους προβολείς: στην πάλη, που μας έβγαζε ασπροπρόσωπους δεκαετίες ολόκληρες, στην άρση βαρών, άντε και στην ιστιοπλοΐα. Μετάλλιο στον στίβο και μάλιστα χρυσό; Αδιανόητο! Μέχρι τη μεγάλη βραδιά της Βούλας Πατουλίδου, στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων έμπαιναν τα ρεκόρ των ξένων: «Μεγάλο άλμα από τον Κόνλεϊ στο τριπλούν», διαβάζουμε στην «Ελευθεροτυπία» της εποχής. Ο πηχυαίος τίτλος που ανήγγειλε «Το Ογδοο Θαύμα» βρισκόταν ακόμα στα σύνορα της φαντασίας λίγων ονειροπαρμένων.



Η Βούλα πήγε στη Βαρκελώνη για να τρέξει: «για τους 2-3 ανθρώπους που με πίστεψαν». Και κυρίως: «Για την Ελλάδα, ρε γαμώτο»! Η κουβέντα που βγήκε αυθόρμητα από τα χείλη της λίγα λεπτά μετά τον θρίαμβο έγινε μονομιάς σλόγκαν αθάνατο, το μεσαίο της όνομα: Βούλα «Για-Την-Ελλάδα-Ρε-Γαμώτο» Πατουλίδου. Ντυμένη με τη γαλανόλευκη σημαία, έκανε τον γύρο του Ολυμπιακού Σταδίου του Μόντζουικ και το πρόσωπό της έλαμπε Ελλάδα. Με μόλις 6 χρόνια προπόνηση στα 100 μ. εμπόδια, και τραυματισμένη, η παλιά αθλήτρια του μπάσκετ από τη Θεσσαλονίκη έγινε χρυσή ολυμπιονίκης.

Την ίδια ώρα που οι Καταλανοί έψαχναν απεγνωσμένα να βρουν τον ελληνικό εθνικό ύμνο (ο οποίος είχε ακουστεί λίγες μέρες νωρίτερα για το χατίρι τού, άγνωστου ακόμα, Πύρρου Δήμα), οι ξένοι δημοσιογράφοι ρωτούσαν και ξαναρωτούσαν από ποιον πλανήτη κατέβηκε αυτή η Πατουλίδου. «Και αφού ο φωτεινός πίνακας γράφει Paraskevi, εσείς οι τρελαμένοι γιατί φωνάζετε Bravo Voula»;

Η 27χρονη πρωταθλήτρια πήγε στην Ολυμπιάδα με ρεκόρ 13.13 και με όνειρο τη συμμετοχή στα ημιτελικά. Το κατάφερε απροσδόκητα εύκολα, με δύο γρήγορες κούρσες την πρώτη ημέρα του αγωνίσματος: 13.14 στα πρωινά προκριματικά, 13.05 στους προημιτελικούς. Ακόμα, όμως, ήταν πολύ πίσω σε σύγκριση με τις σταρ της εποχής. Η Γκέιλ Ντίβερς έκανε άνετα 12.76, η Λαβόνα Μάρτιν 12.82, η Γιορντάνκα Ντόνκοβα 12.94, η Λίντια Τόλμπερτ 12.96.

Αλλά η Βούλα βρισκόταν ήδη στο σαλόνι των πρωταθλητριών και βάλθηκε να τις κοιτάζει στα μάτια. Το 12.88 του ημιτελικού (όπου προκρίθηκε «πανεύκολα», σύμφωνα με την «Ε» της επόμενης ημέρας) ήταν η καλύτερη κούρσα της ζωής της. Μέχρι την επόμενη. Η οποία ακολουθούσε δύο ώρες αργότερα. Ποια κόπωση; Η αδρεναλίνη βοηθούσε πια τη Βούλα να ξεπεράσει τα όριά της σε κάθε αγώνα. Τη Βούλα, της οποίας το μεγαλύτερο επίτευγμα μέχρι τότε ήταν ένα ασημένιο μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες της Αθήνας...

Στον τελικό, η Πατουλίδου (αργή συνήθως στην εκκίνηση) έφυγε από τον βατήρα σαν βολίδα. Αυτό τής έδωσε φτερά. Μετά τα πρώτα 3-4 εμπόδια είδε ότι βρισκόταν στην ίδια ευθεία με τις άλλες, εκτός της σπουδαίας Ντίβερς, που πήγαινε για το χρυσό. Στο 8ο εμπόδιο οι σχολιαστές της ΕΡΤ (μαζί και όλοι εμείς, μπροστά στις τηλεοράσεις) πετάχτηκαν από τις θέσεις τους): «Πάει για μετάλλιο, πάει για μετάλλιο». Πράγματι, η Βούλα έμοιαζε ικανή να αφήσει πίσω της την Ντόνκοβα, την Τόλμπερτ, ίσως και τη Μάρτιν, που ακολουθούσε την Ντίβερς βήμα-βήμα.














Η Ντίβερς εχει αρχίσει να πέφτει....



Και τότε ...το θαύμα. Αριστερά της Πατουλίδου η πρωτοπόρος Ντίβερς ξαφνικά παρέπαιε. Είχε χτυπήσει άσχημα το τελευταίο εμπόδιο και πάσχιζε να μείνει όρθια για να τερματίσει! Οταν ξαναβρήκε την ισορροπία της, είδε μπροστά της τέσσερις πλάτες. Πιο μακριά απ' όλες, ήταν το κορίτσι με τα μπλε. Η Βούλα Πατουλίδου είχε κόψει το νήμα!

Η φωτογραφία του τερματισμού δείχνει τη Βούλα να πανηγυρίζει με σφιγμένες γροθιές. Καταλάβαινε πια ότι θα γύριζε στην Ελλάδα με μετάλλιο, αλλά δεν ήταν βέβαιη ότι κέρδισε. Κάθε άλλο. Νόμιζε ότι ήταν δεύτερη. Εστρεψε το βλέμμα προς την κερκίδα Τύπου, έψαχνε και τον σύζυγό της, τον βετεράνο αρσιβαρίστα Δημήτρη Ζαρζαβατσίδη. Σήκωσε στον αέρα δύο δάχτυλα και άφησε τους Ελληνες να διαβάσουν τα χείλη της: «Δεύτερη;» Ενας δημοσιογράφος, φίλος της, της απάντησε από μακριά με το σήμα της νίκης. «Κατάλαβα, δεύτερη βγήκα», μπερδεύτηκε βλέποντας τα δύο δάχτυλα η σαστισμένη Βούλα.














Αλλά τότε άρχισε να προβάλλεται στα μάτριξ του σταδίου το ριπλέι της κούρσας. Τα επόμενα δευτερόλεπτα η Βούλα δεν θα τα ξεχάσει ποτέ. Διαβάστε πώς τα περιγράφει -σε τρίτο πρόσωπο- η ίδια, στην αυτοβιογραφία της με τίτλο «Εκρηξη Ψυχής»

«Λες; Λες, πράγματι να ήταν αλήθεια αυτό που της είχαν πει οι δημοσιογράφοι; Μα όχι, είχαν κάνει κάποιο λάθος. Δεν ήταν δεύτερη. Ηταν πρώτη. Ναι! Ναι! Ναι! Ναι! Ηταν πρώτη. Δικός της ήταν ο χρόνος των 12.64''. Χοροπηδούσε σαν τρελή. Πήγαινε μπρος πίσω, δεξιά αριστερά, μη ξέροντας πώς να εκφράσει τη χαρά της (...) Οι θεατές, στο πέρασμά της, όρθιοι την καταχειροκροτούσαν όλο και πιο δυνατά. Πάντα όταν ένας αδύνατος κερδίζει τα θηρία, ξεσηκώνει τα πλήθη, γιατί τους βοηθάει να πιστέψουν πως κι αυτοί, με τη σειρά τους, αν τολμήσουν, θα μπορούσαν ν' αγγίξουν το θαύμα. Ρούφηξε μέχρι τα φυλλοκάρδια της όλη αυτή τη χαρά, νιώθοντας τα μάγουλά της να κοκκινίζουν κι έπειτα να γεμίζουν δάκρυα, καθώς τα βροντερά χειροκροτήματα και οι ζητωκραυγές τής μετέδιδαν τον ενθουσιασμό του κόσμου (...) Ευχαριστούσε τον κόσμο αγγίζοντας με τα χέρια της το σημείο της καρδιάς. Εκείνη την ώρα περίσσευε αγάπη για όλους. Ακόμα και τον χειρότερο εχθρό της, που φανταζόταν πως δεν είχε, αν τον έβλεπε εκείνη τη στιγμή ευχαρίστως θα τον αγκάλιαζε (...) Είχε βασανιστεί πολύ μέχρι να φτάσει ώς εδώ. Είχε περάσει, όχι πάντα αναίμακτα, ανάμεσα από τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη. Χίλια κύματα είχαν προσπαθήσει να την τραβήξουν στον βυθό, αλλά αυτή παρέμεινε πεισματικά στον αφρό. Και είχε έρθει επιτέλους η στιγμή της δικαίωσης (...) Πολλά χρόνια βασανιζόταν γιατί είχε φυλακισμένες στην καρδιά της δύο διαφορετικές και αλληλοσυγκρουόμενες εικόνες της Ελλάδας: μιας Ελλάδας όπως ήθελαν να τη βλέπουν και να την αντιμετωπίζουν οι ξένοι και μιας Ελλάδας όπως κάθε Ελληνας επιθυμούσε μ' όλη του την ψυχή να τη βλέπουν και να την αντιμετωπίζουν».

Η Παρασκευή Πατουλίδου, γεννημένη στο Τριπόταμο Φλωρίνης, έγινε η πρώτη Ελληνίδα που κατέκτησε μετάλλιο στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων σε οποιοδήποτε σπορ (με εξαίρεση τη Μεσολυμπιάδα του 1906) και έφερε στην πατρίδα της το πρώτο μετάλλιο στίβου από την εποχή του Κωνσταντίνου Τσικλητήρα (μήκος άνευ φοράς 1912).

«Μπήκα στην κούρσα τρισευτυχισμένη που έφτασα στον τελικό και μ' ένα όνειρο τρελό να κατακτήσω το χάλκινο μετάλλιο. Αλλά κυρίως να τρέξω για την Ελλάδα και για τους δικούς μου ανθρώπους», είπε μόλις ξαναβρήκε την αναπνοή της μετά τον θρίαμβο. «Αλλά ήταν όλες τους τόσο υπεροπτικές! Να που βρέθηκα πρώτη και δεν το πιστεύω ούτε η ίδια».

Και... δώσ' του να φιλάει μία τον σύζυγό της, μία τον προπονητή της Πλούταρχο Σαρασλανίδη και μία το μικρόφωνο της τηλεόρασης! Μετά το θαύμα του 1992, η Πατουλίδου δεν ξανάτρεξε 100 μέτρα με εμπόδια. Προτίμησε να αφιερωθεί στη νέα πρόκληση του άλματος εις μήκος (το παλιό της αγώνισμα δηλαδή) και μάλιστα έφτασε ώς τον τελικό των Αγώνων του 1996, όπου αναδείχθηκε 11η. Στην Ατλάντα, μάλιστα, επελέγη από τους Αμερικανούς για να μεταφέρει την Ολυμπιακή Φλόγα μέσα στο Στάδιο μαζί με τον Εβάντερ Χόλιφιλντ, λίγο πριν την ανάψει στον βωμό ο Μοχάμεντ Αλί. Αργότερα, την περίμενε ο στίβος της πολιτικής. Εκεί τα εμπόδια είναι πολλαπλάσια και πολύ πιο ψηλά...





















Εδώ με τον Πύρο Δήμα τον 2ο Χρυσό Ελληνα ολυμπιονίκη της Βαρκελώνης.





Η ΧΡΥΣΗ ΚΟΥΡΣΑ

1. Β. Πατουλίδου (Ελλάδα) 12.64

2. Λ. Μάρτιν (ΗΠΑ) 12.69

3. Γ. Ντόνκοβα (Βουλγαρία) 12.70

4. Λ.Τόλμπερτ (ΗΠΑ) 12.75

5. Γκ. Ντίβερς (ΗΠΑ) 12.75

6. Α. Λόπες (Κούβα) 12.87

7. Ν. Κολοβάνοβα (Ουκρ.) 13.01

8. Ο. Ανταμς (Κούβα) 13.57


Άλλες διακρίσεις

* 1η(Μεσογειακοί 1991)/100 ΜΕΤΡΑ
* 2η(Μεσογειακοί 1983)/100 ΜΕΤΡΑ ΕΜΠΟΔΙΑ
* 2η(Μεσογειακοί 1991)/100 ΜΕΤΡΑ ΕΜΠΟΔΙΑ
* 1η(Βαλκανικοί 1990)/100 ΜΕΤΡΑ
* 1η(Βαλκανικοί 1990)/100 ΜΕΤΡΑ ΕΜΠΟΔΙΑ
* 1η(Βαλκανικοί 1994)/ΑΛΜΑ ΕΙΣ ΜΗΚΟΣ
* 1η(Βαλκανικοί 2000)/4Χ100 ΜΕΤΡΑ
* 2η(Βαλκανικοί 1992)/100 ΜΕΤΡΑ
* 2η(Βαλκανικοί 1992)/4Χ100 ΜΕΤΡΑ
* 3η(Βαλκανικοί 1989)/ΑΛΜΑ ΕΙΣ ΜΗΚΟΣ
* 1η(Πανελλήνιοι 1988)/100 ΜΕΤΡΑ
* 1η(Πανελλήνιοι 1989)/100 ΜΕΤΡΑ
* 1η(Πανελλήνιοι 1989)/100 ΜΕΤΡΑ ΕΜΠΟΔΙΑ
* 1η(Πανελλήνιοι 1990)/100 ΜΕΤΡΑ ΕΜΠΟΔΙΑ1η(Πανελλήνιοι 1990)/100 ΜΕΤΡΑ
* 1η(Πανελλήνιοι 1992)/100 ΜΕΤΡΑ
* 1η(Πανελλήνιοι 1992)/100 ΜΕΤΡΑ ΕΜΠΟΔΙΑ
* 1η(Πανελλήνιοι 1994)/ΑΛΜΑ ΕΙΣ ΜΗΚΟΣ
* 1η(Πανελλήνιοι 2001)/60 ΜΕΤΡΑ

Α.Ε.Κ κυπελλουχος Ευρωπης 1968

4 Απριλίου 1968. Στο Παναθηναϊκό Στάδιο είναι συγκεντρωμένοι 80.000 θεατές(αριθμός που αποτελεί ρεκόρ Γκίνες ακόμη και σήμερα για αγώνα μπάσκετ) για να ενισχύσουν την ΑΕΚ στο τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης με αντίπαλο την Σλάβια Πράγας των περίφημων Ζίντεκ και Ρουτσίσκα. Ολη η Ελλάδα βρίσκεται καθηλωμένη μπροστά στα ραδιόφωνα για ν' ακούσει από τον Βασίλη Γεωργίου την (ανεπανάληπτη) περιγραφή του αγώνα.

Εκείνος ο τελικός του 1968, ο δεύτερος στην ιστορία του Κυπέλλου Κυπελλούχων, απασχόλησε έντονα και τον διεθνή τύπο, γιατί ποτέ ως τότε (και ως τώρα) δεν είχαν παρακολουθήσει έναν αγώνα μπάσκετ 80.000 θεατές. Ο απεσταλμένος της μεγάλης γαλλικής αθλητικής εφημερίδας ΕΚΙΠ Πιερ Τεσιέ στην ανταπόκρισή του έγραψε:

"Η 4η Απριλίου 1968 θα αποτελέσει σταθμό στην ιστορία του μπάσκετ. Για πρώτη φορά στην Ευρώπη και ασφαλώς σ' ολόκληρο τον κόσμο 65.000 θεατές παρακολούθησαν έναν αγώνα. Δυο ώρες πριν από την έναρξη του τελικού καμμία θέση δεν είχε μείνει ακάλυπτη στο μαρμάρινο στάδιο. Παρά το γεγονός ότι πολλοί φίλαθλοι δεν μπόρεσαν να βρούν εισιτήριο, χιλιάδες ήλθαν και στάθηκαν έξω από τα προπύλαια του Σταδίου, για να παρακολουθήσουν τον αγώνα από τον... θόρυβο των εκδηλώσεων. Ο έναστρος ουρανός αυλακωνόταν από χιλιάδες χρωματιστές φωτοβολίδες κάθε φορά που η ελληνική ομάδα σημείωνε ένα καλάθι και πάνω από δύο ώρες η ιαχή "ΑΕΚ-ΑΕΚ" κάλυπτε κάθε άλλο θόρυβο. Θεέ μου, τι βοή ήταν αυτή χτες βράδυ στην Αθήνα. Ποτέ δεν έχει γίνει μια παρόμοια ατμόσφαιρα μπάσκετ, τόσο εξαιρετική, αλλά και τέτοιου πάθους."



Η ΑΕΚ εκείνης της εποχής ήταν μια πραγματικά πολύ μεγάλη ομάδα. Μπορεί σε όλους να έχει μείνει η επιτυχία του 1968 αλλά πολλοί δεν ξέρουν ότι αυτή η ομάδα δύο χρόνια νωρίτερα είχε φτάσει στο final-4 του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στο Μιλάνο, όπου και πάλι είχε βρει μπροστά της την Σλάβια Πράγας αλλά είχε ηττηθεί στον ημιτελικό με μεγάλη διαφορά. Αυτή η ομάδα είχε τότε προπονητή, τον Μίσσα Πανταζόπουλο ενώ το ’68 ήταν ο Νίκος Μήλας μαζί με την ψυχή της ομάδας, τον πρόσφατα εκλιπόντα, Δημοσθένη Πασχαλίδη. Μεγάλο της αστέρι ήταν ο Γιώργος Αμερικάνος, που είχε πάει στην ΑΕΚ στα τέλη των 50ς και μαζί με τον Ζούπα, τον γίγαντα Τρόντζο, τον Στέλιο Βασιλειάδη, τον Χρηστέα, τον Λαρεντζάκη, τον Τσάβα αλλά και τον «βενιαμίν» της ομάδας, τον πιτσιρικά Νίκο Νεσιάδη είχαν φτιάξει ένα αμιγώς ελληνικό σύνολο, το οποίο θαύμαζε και αγαπούσε όλη η χώρα.

Η πορεία προς την κορυφή

Φαίνεται απίστευτο αλλά πιθανόν τίποτα από αυτά να μην είχε γίνει αν δεν υπήρχε παρέμβαση του αείμνηστου Ραϊμούντο Σαπόρτα, στελέχους της FIBA και φιλέλληνα, ο οποίος διόρθωσε μια γκάφα της διοίκησης της ΑΕΚ, που είχε ξεχάσει να δηλώσει συμμετοχή στο Κύπελλο Κυπελλούχων. Ο Ισπανός επεμβαίνει και δίνει την λύση και στις 4/4 είναι αυτός που παραδίδει το τρόπαιο στον Αμερικάνο. Η πορεία της ΑΕΚ εκείνη την χρονιά δεν ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα. Η ισπανική Κας Βιτόρια του Μονσάλβε υποχρεώνει την ΑΕΚ σε ήττα με 10 πόντους στην πρεμιέρα της αλλά στην Αθήνα οι Βάσκοι δεν έχουν τύχη και με τον Αμερικάνο να βγάζει… 41άρι η «Ένωση» περνάει στον τρίτο γύρο για τους συγκλονιστικούς αγώνες με την βέλγικη Ρουαγιάλ. Το +20 του πρώτου αγώνα δίνει άνεση στην ΑΕΚ, που πηγαίνει ελαφρώς αδιάφορη στο Βέλγιο αλλά ευτυχώς οι βολές του Βασιλειάδη κρατούν την πρόκριση. Στα ημιτελικά έρχεται το θηρίο, η μεγάλη Ίνις Βαρέζε του Μενεγκίν, του Μποβόνε, του Μπουφαλίνι και του Σάλιβαν. Η ΑΕΚ χάνει με 18 στην Ιταλία αλλά κάνει απίστευτη ανατροπή στην Αθήνα και κερδίζει με 20 με τον Αμερικάνο να παίζει σαν… Αμερικάνος και να καθαρίζει και πάλι.

Στον τελικό Αμερικάνος και Τρόντζος σκοράρουν μαζί 53 πόντους και κρατάνε την ΑΕΚ μπροστά στην αντεπίθεση που εξαπέλυσαν οι Τσεχοσλοβάκοι με τους Ζίντεκ και Ρουζίτσκα. Το εκπληκτικό της υπόθεσης είναι ότι στον γύρο του θριάμβου των παικτών της «βασίλισσας» της Ευρώπης συμμετέχουν και αυτοί της Σλάβια, που επίσης αποθεώνονται μην μπορώντας και οι ίδιοι να πιστέψουν αυτό που έβλεπαν με τα μάτια τους! 80.000 Έλληνες μέσα στο Καλλιμάρμαρο, δεκάδες χιλιάδες έξω και γύρω απ’ αυτό και εκατομμύρια ακροατές κολλημένοι στα τρανζιστοράκια ακούγοντας την φωνή του Βασίλη Γεωργίου, νιώθουν ρίγη συγκίνησης για αυτή την ομάδα, που αποτέλεσε το φωτεινό παράδειγμα και άνοιξε το δρόμο σε όλες τις υπόλοιπες τα επόμενα χρόνια, ακόμα και στην Εθνική ομάδα περίπου δύο δεκαετίες μετά.

Βράβευση της νομαρχίας Αθηνών









Από την Βιτόρια… στο Καλλιμάρμαρο

Α ΓΥΡΟΣ
πρόκριση άνευ αγώνα

Β ΓΥΡΟΣ
Κας Βιτόρια-ΑΕΚ 82-72 (39-43)
Κας Βιτόρια: Μονσάλβε 37, Μπενέιτο 16
ΑΕΚ: Τρόντζος 25, Αμερικάνος 18, Βασιλειάδης 15, Ζούπας 10, Λαρεντζάκης 4, Χρηστέας, Τσάβας.

ΑΕΚ-Κας Βιτόρια 85-65 (46-29)
ΑΕΚ: Αμερικάνος 41, Τρόντζος 14, Βασιλειάδης 13, Ζούπας 10, Λαρεντζάκης 7, Τσάβας, Νεσιάδης
Κας Βιτόρια: Μονσάλβε 24, Μπίτσαμ 17, Λαζάρο 10

Γ ΓΥΡΟΣ
ΑΕΚ-Ρόαγιαλ 76-54 (40-37)
ΑΕΚ: Βασιλειάδης 19, Τρόντζος 16, Αμερικάνος 16, Ζούπας 15, Λαρεντζάκης 10
Ρόαγιαλ: Κλάκεϊ 19, Ουάσιγκτον 16, Ντιέ 10

Ρόαγιαλ-ΑΕΚ 74-54 (35-21)
Ρόαγιαλ: Ντιέ 22, Ουάσιγκτον 20, Κλάκεϊ 11
ΑΕΚ: Αμερικάνος 17, Βασιλειάδης 14, Τρόντζος 13

Δ ΓΥΡΟΣ
Ίνις Βαρέζε-ΑΕΚ 78-60 (30-28)
Ίνις Βαρέζε: Μποβόνε 22, Μπουφαλίνι 14, Σάλιβαν 12, Βιλέτι 12, Χολεντόνερ 12
ΑΕΚ: Αμερικάνος 21, Χρηστέας 11, Βασιλειάδης 9, Ζούπας 6, Τρόντζος 5, Νεσιάδης 4, Λαρεντζάκης 2, Τσάβας 2, Πετράκης

ΑΕΚ-Ίνις Βαρέζε 72-52 (36-26)
ΑΕΚ: Αμερικάνος 31, Ζούπας 12, Τρόντζος 12, Βασιλειάδης 10, Χρηστέας 4, Λαρεντζάκης 3, Τσάβας, Πετράκης.
Ίνις Βαρέζε: Χολεντόνερ 13, Μπουφαλίνι 10

ΤΕΛΙΚΟΣ
ΑΕΚ-Σλάβια Πρ. 89-82 (47-38)
ΑΕΚ: Αμερικάνος 29, Τρόντζος 24, Ζούπας 12, Βασιλειάδης 11, Λαρεντζάκης 6, Χρηστέας 4, Τσάβας 3
Σλάβια Πρ.: Ζίντεκ 27, Ρουζίτσκα 25, Μίφκα 14, Μπάροχ 12, Τόμασεκ 4, Κονοπάτσκε, Άμερ.

Ολυμπιακοι αγωνες Αθηνα 1896

Το 1894 σε συνέδριο που οργάνωσε ο βαρόνος Πιερ ντε Κουμπερτέν στο Παρίσι ιδρύθηκε η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και αποφασίστηκε η αναβίωση των Ολυμπιακών αγώνων. Έπειτα από πρόταση του Έλληνα εκπροσώπου Δημητρίου Βικέλα ως τόπος διεξαγωγής των Ι Ολυμπιακών Αγώνων ορίστηκε η Αθήνα.Αν και ο αριθμός των αθλητών που πήραν μέρος ήταν μικρός, παρόλα αυτά η συμμετοχή ήταν η μεγαλύτερη μέχρι τότε σε αθλητική διοργάνωση. Οι Αγώνες είχαν μεγάλη επιτυχία και υπήρξε μεγάλη συμμετοχή του ελληνικού κοινού. Σημαντική στιγμή για τους Έλληνες, η νίκη στο μαραθώνιο από το Σπύρο Λούη. Ο πιο επιτυχημένος αθλητής των Αγώνων αναδείχθηκε ο Γερμανός παλαιστής και γυμναστής Καρλ Σούμαν.















H αφισα των αγωνων


Με το τέλος των Αγώνων της 1ης Ολυμπιάδας, ο βασιλιάς Γεώργιος Α' αλλά και Αμερικανοί αθλητές ζήτησαν από τον Κουμπερτέν και τη ΔΟΕ τη μόνιμη διεξαγωγή τους στην Αθήνα. Ήδη όμως είχε αποφασιστεί το Παρίσι ως η επόμενη διοργανώτρια πόλη. Έκτοτε, εκτός των εμβόλιμων Μεσοολυμπιακών Αγώνων του 1906, οι αγώνες επέστρεψαν στην Ελλάδα μόλις το 2004, για τους Αγώνες της 28ης Ολυμπιάδας.










Παναθηναικο σταδιο


Η είδηση της ανάληψης των Ολυμπιακών Αγώνων από την Αθήνα έτυχε μεγάλης αποδοχής από το ελληνικό κοινό και τον τύπο. Όμως, η οικονομική κατάσταση της χώρας ήταν άσχημη ενώ υπήρχε αστάθεια με τη συνεχή εναλλαγή στην πρωθυπουργία του Χαριλάου Τρικούπη με το Θεόδωρο Δηλιγιάννη. Το 1894 η οργανωτική επιτροπή υπό το Στέφανο Σκουλούδη παρουσίασε έκθεση για το κόστος των Αγώνων. Το κόστος ήταν τρεις φορές μεγαλύτερο από τις εκτιμήσεις του Κουμπερτέν. Δήλωσαν πως οι Αγώνες είναι αδύνατον να διεξαχθούν και παραιτήθηκαν. Το συνολικό κόστος της διοργάνωσης εκτιμήθηκε στα 3.740.000 δραχμές.

Η τελετη εναρξης


Ο διάδοχος Κωνσταντίνος, υποστηρικτής των Ολυμπιακών Αγώνων, αποφάσισε να ηγηθεί της οργανωτικής επιτροπής. Κατάφερε να συγκεντρώσει με δωρεές 330.000 δραχμές. Εκδόθηκε σειρά γραμματοσήμων που απέφερε 400.000 δραχμές και από τις πωλήσεις των εισιτηρίων συγκεντρώθηκαν άλλες 200.000 δραχμές. Με παράκληση του Κωνσταντίνου, ο Γεώργιος Αβέρωφ συμφώνησε να βοηθήσει στην ανακατασκευή του Παναθηναϊκού Σταδίου.Κόστισε 920.000 δραχμές περίπου. Προς τιμήν του τοποθετήθηκε το άγαλμα του στην είσοδο του Σταδίου.



Εισητηριο




Η εμπειρία διοργάνωσης αγώνων ήταν σχετικά μηδαμινή στην Ελλάδα και έτσι η οργανωτική επιτροπή αντιμετώπισε δυσκολίες. Τα καθήκοντα τους ήταν θέσπιση των κανόνων των αγωνισμάτων και η πρόσκληση των αθλητών. Μερικοί αθλητές πήραν μέρος στους Αγώνες επειδή έτυχε να βρεθούν στην Αθήνα εκείνη την περίοδο για διακοπές ή εργασία. Ολυμπιακό χωριό δεν υπήρχε και οι αθλητές όφειλαν να πληρώσουν μόνοι τους τα έξοδα διαμονής τους. Οι κριτές έφεραν τα ίδια ονόματα όπως και στην αρχαιότητα: ''Έφοροι'', ''Ελλανοδίκες''.


Αλμα εις μηκος


Η έναρξη των Αγώνων της 1ης Ολυμπιάδας πραγματοποιήθηκε στις 6 Απριλίου 1896 (25 Μαρτίου με το παλιό ημερολόγιο) που συνέπιπτε με τη Δευτέρα του Πάσχα για τους ορθοδόξους και με την εθνική επέτειο της ανεξαρτησίας της Ελλάδας.

Το Παναθηναϊκό Στάδιο ήταν κατάμεστο από 80.000 θεατές.Παρόντες ήταν ο βασιλιάς Γεώργιος Α', η συζύγός του, βασίλισσα Όλγα και οι γιοι τους. Οι αθλητές παρήλασαν με τη σημαία της χώρας τους. Μετά την ομιλία του προέδρου της οργανωτικής επιτροπής, διαδόχου Κωνσταντίνου, ο βασιλιάς κήρυξε την έναρξη των Αγώνων με τα λόγια:

"Κηρύσω την έναρξη των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. Ζήτω το Έθνος, ζήτω οι Έλληνες"

Στη συνέχεια, εννέα μπάντες και χορωδία 150 ατόμων ερμήνευσαν τον Ολυμπιακό Ύμνο,σε σύνθεση του Σπύρου Σαμάρα και ποίηση του Κωστή Παλαμά.Ο ύμνος έγινε δεκτός με ενθουσιασμό από το κοινό.











Κολυμβηση στο Φαληρο










Ξιφασκια στο Ζαπειο










Αλμα εις μηκος

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες διεξήχθησαν τα εξής αθλήματα:

• Στίβος
• Ποδηλασία
• Ξιφασκία
• Γυμναστική
• Άρση βαρών
• Πάλη
• Κολύμβηση
• Αντισφαίριση
• Σκοποβολη

Γυμναστικη










Ποδηλασια

Αθλητικές Εγκαταστάσεις

• Παναθηναϊκό Στάδιο: Στίβος , Γυμναστική, Πάλη.
• Ποδηλατοδρόμιο Νέου Φαλήρου (θέση σημερινού γηπέδου Καραϊσκάκη): Ποδηλασία
• Ζάππειο Μέγαρο : Ξιφασκία
• Σκοπευτήριο Καλλιθέας: Σκοποβολή
• Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών: Αντισφαίριση
• Κόλπος Ζέας (στην ανοιχτή θάλασσα): Κολύμβηση, παρουσία 20.000 θεατών.

Ο γιατρός


Συνολικά συμμετείχαν 14 χώρες:
Χιλη,Η.Π.Α απο Αμερική
Γερμανία,Αυστρία,Βουλγαρία,Δανία,Γαλλία,Ελβετία,Ελλάδα,Ουγγαρία,Ιταλία,Μεγ.Βρετανία,Σουηδία απο Ευρώπη
και Αυστραλία απο Ωκεανία










Το διπλωμα συμμετοχης

Σημαντικές Στιγμές

• Η νίκη του Σπύρου Λούη στο μαραθώνιο. Ο νερουλάς από το Μαρούσι τερμάτισε πρώτος στο Παναθηναϊκό Στάδιο μπροστά σε 60.000 θεατές και έγινε ένας από τους ήρωες των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων.Ο χρόνος του 2 ώρες 58' και 50.
• Χρονολογικά ο πρώτος σύγχρονος Ολυμπιονίκης είναι ο Αμερικανός Τζέιμς Κόνολι, νικητής στο άλμα τριπλούν (13,71μ.).
• Ο Γερμανός Καρλ Σούμαν, που κατατάχθηκε ανάμεσα στους 4 πρώτους σε 5 αγωνίσματα τριών διαφορετικών αθλημάτων.
• Ο Ούγγρος Άλφρεντ Χάγιος στην κολύμβηση,νικητής στα 100μ. και 1.200μ. ελεύθερο.
• Ο Αυστραλός Τέντι Φλακ, νικητής στα 800 μ. και 1500 μ. στο στίβο.

Εκκινηση Μαραθωνίου
















Απονομή Σπύρου Λούη

Πίνακας μεταλλίων Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1896
Κατάτ	Ονομασία ΕΟΕ	Χρυσά	Αργυρά	Χάλκινα	Σύνολο
1	Ελλάδα	10	17	19	46
2	Ηνωμένες Πολιτείες	11	7	2	20
3	Γερμανία	6	5	2	13
4	Γαλλία	5	4	2	11
5	Μεγάλη Βρετανία	2	3	2	7
6	Ουγγαρία	2	1	3	6
7	Αυστρία	2	1	2	5
8	Αυστραλία	2	0	0	2
9	Δανία	1	2	3	6
10	Ελβετία	1	2	0	3
11	Mixed team	1	1	1	3

Το ασημένιο μετάλλιο
Στη μία του πλευρά απεικονίζεται ο Δίας κρατώντας μια υδρόγειο σφαίρα, πάνω στην οποία βρίσκεται η Νίκη. Στα αριστερα αναγράφεται η λέξη "Ολυμπία". Στην πίσω πλευρά απεικονίζεται η Ακρόπολη και η επιγραφή "Διεθνείς Ολυμπιακοί Αγώνες Αθήνα 1896".

Η ιστορια του Ελληνικου ποδοσφαιρου

Το ποδόσφαιρο πρώτο εμφανίστηκε στην Ελλάδα το 1894 και άρχισε να διαδίδεται μετά την Ολυμπιάδα του 1896 που συμπεριλήφθηκε στο πρόγραμμα των αγώνων. Πολλοί σύλλογοι άρχισαν να ιδρύουν τμήματα ποδοσφαίρου ενώ ιδρύθηκαν και οι πρώτοι αμιγώς ποδοσφαιρικοί σύλλογοι. Τα πρώτα χρόνια, έως το 1922,το ελληνικό ποδόσφαιρο υπαγόταν στον ΣΕΓΑΣ,ο οποίος έκανε και τις πρώτες προσπάθειες για διοργάνωση πανελλήνιου πρωταθλήματος.




Η προσπάθεια ευδοκίμησε το 1906 με την διοργάνωση του πρώτου πρωταθλήματος με την συμμετοχή του Εθνικού Αθηνών,Πανελλήνιου και Πειραϊκού. Μέχρι το 1912 διοργανώνεται συνεχώς πρωτάθλημα με συμμετοχή πάντα ομάδων, άλλοτε τριών άλλοτε έξι (1910), από την Αττική αφού η μετακίνηση από την επαρχία στην πρωτεύουσα την εποχή εκείνη ήταν πολύ δύσκολη.Λόγω έλλειψης στοιχείων δεν είναι διευκρινισμένο πλήρως αν τα διοργάνωσε όλα τα πρωταθλήματα ο ΣΕΓΑΣ ή κάποια από αυτά τα σωματεία. Οι πρωταθλήτριες αυτής της περιόδου είναι οι παρακάτω:



1906 Εθνικος Αθηνων
1907 Εθνικος Αθηνων
1908 Π.Ο Γουδι
1909 Πειραικος Συνδεσμος
1910 Π.Ο Γουδι
1911 Παναθηναικος Α.Ο
1912 Π.Ο Γουδι





Το 1912 ο ΣΕΓΑΣ διοργανώνει το τελευταίο πρωτάθλημα αφού μεσολαβούν οι Βαλκανικοί πόλεμοι και όλοι οι αθλητικοί σύλλογοι αδρανούν. Το 1922-23 έγινε μια νέα προσπάθεια για διοργάνωση πανελλήνιου πρωταθλήματος με την δημιουργία της Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ελλάδος(ΕΠΣΕ).Η νέα ένωση διοργάνωσε πρωτάθλημα για πρώτη φορά με συμμετοχή συλλόγων εκτός Αττικής με την συμμετοχή αυτών της Θεσσαλονίκης.Η προσπάθεια όμως αντιμετώπισε πολλά προβλήματα, όπως μετακινήσεις, οικονομικά και αδυναμία των ποδοσφαιριστών να απουσιάσουν από τις δουλείες τους για πολλές μέρες, έτσι έγινε ένας αγώνας για την ανάδειξη του πρωταθλητή ανάμεσα στον πρωταθλητή Αθηνών-Πειραιώς και αυτόν της Θεσσαλονίκης . Έτσι ο Πειραϊκός Σύνδεσμος νικώντας τον Άρη Θεσσαλονίκης με 3-1 αναδείχτηκε πρωταθλητής Ελλάδος. Η προσπάθεια δεν συνεχίστηκε αφού η ένωση διαλύθηκε την ίδια χρονιά.


1922 Πειραικος συνδεσμος






Το 1926,14 Νοεμβρίου,ιδρύεται η Ελληνική ποδοσφαιρική Ομοσπονδία και κηρύσσει Πανελλήνιο πρωτάθλημα το 1927-28 . Το πρώτο πρωτάθλημα όμως δεν συμμετείχαν οι Ολυμπιακός,ΑΕΚ και Παναθηναϊκός λόγω προστριβών με την ΕΠΟ. Οι πρώτες διοργανώσεις της ΕΠΟ γίνονταν με ομάδες της Αθήνας και Θεσσαλονίκης αποκλείοντας τις επαρχιακές. Αρχικά γίνονταν τα τοπικά πρωταθλήματα Αθήνας , Πειραιά και Θεσσαλονίκης, στην τελική φάση προκρίνονταν άλλοτε ο πρώτες άλλοτε οι δύο ή οι τρεις πρώτοι. Την αγωνιστική περίοδο 1930-31 έγινε προσπάθεια δημιουργίας εθνικής κατηγορίας η οποία άντεξε μέχρι το 1937 αντιμετωπίζοντας πολλά προβλήματα και συχνές αλλαγές στο σύστημα διεξαγωγής. Για πρώτη φορά επαρχιακές ομάδες συμμετείχαν το 1953-54 , αυτές ήταν η Παναχαΐκή και η Γ.Σ. Νίκη Βόλου. Το 1959-1960 δημιουργείται μόνιμη κατηγορία , Α΄εθνική, και το 1979-80 το Ελληνικό ποδόσφαιρο γίνετε επαγγελματικό και η Ε.Π.Α.Ε. έχει την ευθύνη της διοργάνωσης του. Με νομοσχέδιο που κατατέθηκε στην βουλή στις 19 Ιανουαρίου 1979 οι σύλλογοι μετατρέπονται σε ΠΑΕ και γίνονται επαγγελματικοί. Ταυτόχρονα επιχειρηματίες και εφοπλιστές αναλαμβάνουν τις νέες ΠΑΕ αποκτώντας τα πλειοψηφικά πακέτα των μετοχών , πρώτος πρόεδρος της ΕΠΑΕ ήταν ο Μάκης Ιθακήσιος.Την αγωνιστική περίοδο 2006-07 διαλύεται η ΕΠΑΕ και ιδρύεται η Σούπερ Λίγκα η οποία αναλαμβάνει και την διοργάνωση του έως σήμερα.







Οι ποδοσφαιριστές που έχουν ξεπεράσει τις 400 συμμετοχές στην ιστορία της Α΄ Εθνικής και της Σούπερ Λίγκα είναι:

Οι κορυφαίοι σε συμμετοχές

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗΣ ΟΜΑΔΕΣ ΣΥΜ.
1. Μίμης Δομάζος Παναθηναϊκός-ΑΕΚ 536
2. Νίκος Νιόπλιας ΟΦΗ-Παναθηναϊκός-Χαλκηδόνα 509
3. Γιώργος Κούδας ΠΑΟΚ 504
4. Θωμάς Μαύρος Πανιώνιος-ΑΕΚ 501
5. Σάββας Κωφίδης Ηρακλής-Ολυμπιακός-Άρης 493
6. Μίμης Παπαϊωάννου ΑΕΚ 480
. Στάθης Χάιτας Πανιώνιος-Λάρισα 480
8. Γιώργος Σκαρτάδος Ρόδος-ΠΑΟΚ-Ηρακλής-Ολυμπιακός 478
9. Γιώργος Γεωργιάδης Δόξα Δρ.-Παναθηναϊκός-ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός-Ηρακλής 476
10. Ντίνος Κούης Άρης 473
11. Τάσος Μητρόπουλος Εθνικός-Ολυμπιακός-ΑΕΚ-Απόλλων Αθ.-
Παναθηναϊκός-Ηρακλής-Βέροια 458
12. Τάκης Νικολούδης Ηρακλής-ΑΕΚ-Ολυμπιακός-Απόλλων Καλ. 453
13. Άγγελος Κρεμμύδας Εθνικός-Παναχαϊκή 448
14. Στέλιος Μανωλάς ΑΕΚ 447
15. Δημήτρης Σαραβάκος Πανιώνιος-Παναθηναϊκός-ΑΕΚ 443
16. Θόδωρος Παχατουρίδης Δόξα Δρ.-Ολυμπιακός-Ιωνικός 434
17. Γιώργος Δέδες Πανιώνιος-ΑΕΚ 429
18. Γιάννης Γούναρης ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός 426
19. Μιχάλης Κρητικόπουλος Παναιγιάλειος-Εθνικός-Ολυμπιακός-Απόλλων Αθ. 422
20. Δανιήλ Παπαδόπουλος Ηρακλής 418
21. Γιώργος Μητσιμπόνας Λάρισα-ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός 412
22. Θανάσης Κολιτσιδάκης Απόλλων Αθ.-Παναθηναϊκός-ΟΦΗ 411
23. Γρηγόρης Παπαβασιλείου Καστοριά-Παναθηναϊκός-ΟΦΗ 410
24. Βαγγέλης Κουσουλάκης Ηρακλής-Ολυμπιακός-Απόλλων Καλ. 409
25. Νίκος Αναστόπουλος Πανιώνιος-Ολυμπιακός-Ιωνικός 408
26. Γιώργος Ανατολάκης Ηρακλής-Ολυμπιακός-Ατρόμητος 407
27. Πέτρος Μίχος Παναιτωλικός-Ολυμπιακός-Πανιώνιος-Ιωνικός 403
. Λύσανδρος Γεωργαμλής ΑΕΚ-Παναθηναϊκός-ΟΦΗ-Ηρακλής-Εθνικός 403

Οι κορυφαίοι σκόρερ

Οι ποδοσφαιριστές που έχουν ξεπεράσει τα 100 γκολ στην ιστορία της Α΄ Εθνικής και της Σούπερ Λίγκ είναι:

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗΣ ΟΜΑΔΕΣ ΓΚΟΛ
1. Θωμάς Μαύρος Πανιώνιος-ΑΕΚ 260
2. Κριστόφ Βαζέχα Παναθηναϊκός 244
3. Μίμης Παπαϊωάννου ΑΕΚ 233
4. Γιώργος Σιδέρης Ολυμπιακός 224
5. Αντώνης Αντωνιάδης Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός 187
. Αλέξης Αλεξανδρής Βέροια-ΑΕΚ-Ολυμπιακός-Καλλιθέα 187
7. Δημήτρης Σαραβάκος Πανιώνιος-Παναθηναϊκός-ΑΕΚ 185
8. Γιώργος Δέδες Πανιώνιος-ΑΕΚ 181
9. Νίκος Αναστόπουλος Πανιώνιος-Ολυμπιακός-Ιωνικός 179
10. Μιχάλης Κρητικόπουλος Παναιγιάλειος-Εθνικός-Ολυμπιακός-Απόλλων Αθ. 176
11. Ντέμης Νικολαϊδης Απόλλων Αθ.-ΑΕΚ 163
12. Νίκος Λυμπερόπουλος Καλαμάτα-Παναθηναϊκός-ΑΕΚ 148
13. Ντίνος Κούης Άρης 142
14. Κώστας Νεστορίδης ΑΕΚ 140
15. Μίμης Δομάζος Παναθηναϊκός-ΑΕΚ 139
16. Γιώργος Γεωργιάδης Δόξα Δρ.-Παναθηναϊκός-ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός-Ηρακλής 137
17. Σταύρος Σαράφης ΠΑΟΚ 136
18. Γιώργος Κούδας ΠΑΟΚ 134
19. Αλέξης Αλεξιάδης Άρης-Παναιτωλικός-Καστοριά 132
20. Θανάσης Ιντζόγλου Πανιώνιος-Εθνικός 129
. Βασίλης Δημητριάδης Άρης-ΑΕΚ 129
22. Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς Πανηλειακός-Ολυμπιακός 126
23. Κώστας Φρατζέσκος Παναθηναϊκός-ΟΦΗ-ΠΑΟΚ-Καλαμάτα-Ιωνικός- Άρης-Προοδευτική 116
24. Χρήστος Δημόπουλος ΠΑΟΚ-Παναθηναϊκός-Αθηναϊκός 108
. Γιώργος Σκαρτάδος Ρόδος-ΠΑΟΚ-Ηρακλής-Ολυμπιακός 108
26. Μιχάλης Κωνσταντίνου Ηρακλής-Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός 106
27. Τάκης Χατζηιωάννογλου Εθνικός 102
. Γιώργος Κωστίκος Πιερικός-ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός-Διαγόρας 102
29. Νίκος Γιούτσος Ολυμπιακός-Εθνικός 101
30. Κώστας Νικολαϊδης ΑΕΚ-Απόλλων Αθ. 100

Η «χρυσή βίβλος» των πρωταθλητών Ελλάδας

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ

1927-28	Α.Σ. Άρης
1928-29	δεν διεξήχθη
1929-30	Παναθηναϊκός Α.Ο.
1930-31	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
1931-32	Α.Σ. Άρης
1932-33	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
1933-34	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
1934-35	δεν διεξήχθη
1935-36	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
1936-37	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
1937-38	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
1938-39	A.Ε.Κ
1939-40	Α.Ε.Κ.
1940-45	δεν διεξήχθη
1945-46	Α.Σ. Άρης
1946-47	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
1947-48	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
1948-49	Παναθηναϊκός Α.Ο.
1949-50	δεν διεξήχθη
1950-51	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
1951-52	δεν διεξήχθη
1952-53	Παναθηναϊκός Α.Ο.
1953-54	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
1954-55	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
1955-56	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
1956-57	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
1957-58	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
1958-59	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.

A' ΕΘΝΙΚΗ

1959-60	Παναθηναϊκός Α.Ο.
1960-61	Παναθηναϊκός Α.Ο.
1961-62	Παναθηναϊκός Α.Ο.
1962-63	Α.Ε.Κ.
1963-64	Παναθηναϊκός Α.Ο.
1964-65	Παναθηναϊκός Α.Ο.
1965-66	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
1966-67	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
1967-68	Α.Ε.Κ.
1968-69	Παναθηναϊκός Α.Ο.
1969-70	Παναθηναϊκός Α.Ο.
1970-71	Α.Ε.Κ.
1971-72	Παναθηναϊκός Α.Ο.
1972-73	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
1973-74	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
1974-75	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
1975-76	Π.Α.Ο.Κ.
1976-77	Παναθηναϊκός Α.Ο.
1977-78	Α.Ε.Κ.
1978-79	Α.Ε.Κ.

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ

1979-80	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
1980-81	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
1981-82	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
1982-83	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
1983-84	Παναθηναϊκός Α.Ο.
1984-85	Π.Α.Ο.Κ.
1985-86	Παναθηναϊκός Α.Ο.
1986-87	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
1987-88	Α.Ε. Λάρισα
1988-89	Α.Ε.Κ.
1989-90	Παναθηναϊκός Α.Ο.
1990-91	Παναθηναϊκός Α.Ο.
1991-92	Α.Ε.Κ.
1992-93	Α.Ε.Κ.
1993-94	Α.Ε.Κ.
1994-95	Παναθηναϊκός Α.Ο.
1995-96	Παναθηναϊκός Α.Ο.
1996-97	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
1997-98	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
1998-99	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
1999-00	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
2000-01	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
2001-02	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
2002-03	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
2003-04	Παναθηναϊκός Α.Ο.
2004-05	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
2005-06	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
2006-07	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.

ΣΟΥΠΕΡ ΛΙΓΚ

2007-08	Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.